tag:blogger.com,1999:blog-20592129740534940162011-07-29T06:42:26.632+07:00monmonhttp://www.blogger.com/profile/03908668985470796364noreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-2059212974053494016.post-2182052217877844312009-11-01T15:57:00.002+07:002009-11-01T16:02:30.242+07:00<span style="font-size:85%;">ในสมัยก่อนไม่ได้มีการเขียนลวดลายเหมือนในปัจจุบันเพียงใช้ร่มสีพื้นๆ 2 สี<br />ตามที่กล่าวมาแล้วคือสีแดง และสีดำ การเขียนลวดลายบนร่มเพิ่งมีขึ้นไม่กี่สิบปี<br />มานี้เอง การเขียนลวดลายลงบนร่มนับว่ามีส่วนสำคัญ ในการช่วยทำให้ร่มขายดี<br />ซึ่งทำความสนใจให้แก่นักท่องเที่ยวที่ไปเยี่ยมชมสินค้าของหมู่บ้านนี้ ลวดลายที่<br />เขียนนั้นมีหลายประเภทด้วยกัน เช่นลายวิว ลายดอกไม ้ และลายสัตว์ต่างๆ ช่าง<br />วาดภาพเหล่านี้แสดงฝีมือ ให้เห็นถึงความตื่นตา ตื่นใจต่อผู้ที่ได้ชมทั้ง ชาวไทย<br />และชาวต่างประเทศเป็นอย่างมาก<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1N1ITPI8I/AAAAAAAAAB0/Y_0ThbJy6tk/s1600-h/20061107_borsang_umbrella_6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1N1ITPI8I/AAAAAAAAAB0/Y_0ThbJy6tk/s400/20061107_borsang_umbrella_6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399057103443665858" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">ช่างวาดภาพ เหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่ได้เรียนวาดภาพจากที่ไหนมา เพียงแต่<br />ได้ฝึกมาจากผู้ใหญ่ที่เคย วาดมาก่อน ที่หมู่บ้านบ่อสร้างนี้เอง โดยฝึกกันมาตั้งแต่เป็น<br />เด็กในการวาดลวดลาย ดอกไม้ ช่างวาดจะใช้พู่กันจิ้มสี 2 สี ข้างละสีในการวาด<br />แต่ละครั้งซึ่งนับว่าเป็นของแปลก ภาพที่ได้นั้นจะดูสวยงาม สีกลมกลืนกันดีดอกไม้<br />ที่วาดส่วนมากจะเป็น ดอกกุหลาบ การวาดก้าน และใบจะวาดเมื่อภาพดอกไม้ที่วาด<br />ก่อนหน้านั้น ได้นำ ไปตากให้แห้งแล้ว ภาพสัตว์ต่างๆ นั้นก็วาดขึ้นจากจินตนาการ<br />ตามที่เห็นสวยงาม เช่น ผีเสื้อ นก มังกร เป็นต้น................<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1OYaqpVxI/AAAAAAAAAB8/H0qeM1tMqj8/s1600-h/untitled.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1OYaqpVxI/AAAAAAAAAB8/H0qeM1tMqj8/s400/untitled.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399057709669111570" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2059212974053494016-218205221787784431?l=xn--72cf2ecdd4d0dze8a0cj.blogspot.com' alt='' /></div>monmonhttp://www.blogger.com/profile/03908668985470796364noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2059212974053494016.post-86538750215648297682009-11-01T15:37:00.007+07:002009-11-01T15:55:48.505+07:00<span style="font-size:85%;">วิิธีนี้คือวิธีการคลุมร่มด้วยวัสดุที่ต้องการ เช่น กระดาษ ผ้าฝ้ายหรือผ้าแพร<br />ซึ่งไม่ยุ่งยากซับซ้อนแต่ประการใด เพียงแต่นำวัสดุอย่างใดอย่างหนึ่ง<br />ตามที่กล่าวมา คลุมร่มแล้วทาด้วย กาว หรือ แป้งเปียกแล้วรีดให้เรียบ<br />ด้วยมือตัดให้ได้รูปตามโครง รูปที่คลุมก็เป็นอันใช้ได้ แป้งเปียกที่ใช้ทาร่มนี้<br />จะต้องผสมเข้ากับยางของผล ตะโกซึ่งได้จากการทุบผลตะโกให้ละเอียด<br />แล้วจึงนำไปดองไว้ประมาณ 3 เดือน จึงนำมาใช้น้ำตะโกนี้จะช่วยทำให้ร่ม<br />กันฝนได้และ ทั้งยังช่วยทำให้ร่มตึง และช่วยทำให้แป้งเปียกเหนียวยึดวัสดุ<br />ที่ใช้คลุมร่มเข้ากับโครงร่มให้สนิทดียิ่งขื้น</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1MbSwq8VI/AAAAAAAAABk/puhgl1CqDAw/s1600-h/um8.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 227px; height: 179px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1MbSwq8VI/AAAAAAAAABk/puhgl1CqDAw/s400/um8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399055560063250770" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">ในชั้นแรกทาแป้งเปียกที่ผสม น้ำยางตะโกสัก 2 ครั้ง ตากร่มให้แห้งแล้ว<br />นำมาทาทับอีกครั้งด้วยแป้งเปียก ล้วนๆ นำออกตากแดดให้แห้งอีกครั้งหนึ่ง<br />จึงนำไปทาสีโดยใช้สีต่างๆ ตามที่ต้องการสมัยก่อนมีเพียง 2 สี คือสี<br />แดงและสีดำ สีแดงได้จากการนำสีของดิน แดงที่มีอยู่บนภูเขาส่วนสีดำนั้น<br />ได้มาจากการนำเขม่าไฟผสมน้ำมันยาง<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1M7VqfTeI/AAAAAAAAABs/y7xGfGRZ_bY/s1600-h/um12.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 227px; height: 160px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1M7VqfTeI/AAAAAAAAABs/y7xGfGRZ_bY/s400/um12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399056110598442466" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><br /><span style="font-size:85%;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2059212974053494016-8653875021564829768?l=xn--72cf2ecdd4d0dze8a0cj.blogspot.com' alt='' /></div>monmonhttp://www.blogger.com/profile/03908668985470796364noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2059212974053494016.post-39668662879568323922009-11-01T15:00:00.007+07:002009-11-01T15:36:41.916+07:00<span style="font-weight: bold;">ส่่วนประกอบของร่มเชียงใหม่<br /></span><span style="font-size:85%;">โครงร่มประกอบด้วยส่วนต่างๆดังนี้ี้</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1FYn1oPxI/AAAAAAAAAAc/0aVxGPlTXjg/s1600-h/11.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 392px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1FYn1oPxI/AAAAAAAAAAc/0aVxGPlTXjg/s400/11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399047817600188178" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 0);" ><b>หัวร่ม และตุ้มร่ม</b></span><br /><span style="font-size:85%;">ได้แก่ไม้โมก การทำหัวและตุ้มนี้ใช้วิธีกลึงโดย เครื่องมือโบราณ<br />ซึ่งเป็นที่บรรพ บุรุษได้เคยใช้ทำมาก่อน โดยตัดไม้ที่จะกลึงออก<br />เป็นท่อนๆ เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ5 - 8นิ้วเจาะรูไว้ให้สามารถ<br />สวมเหล็กยึดไม้ กลึงไว้ได้พอดีแล้วเริ่มกลึงด้วยเครื่องกลึงไม้แต่<br />ละท่อนที่กลึงนี้ จะสามารถกลึงหัวหรือตุ้มได้ประมาณ 4- 5 อัน<br />โดยกลึงให้ได้ขนาดที่ ต้องการก่อน จึงค่อยตัดแยกออกจากกัน<br />อีกทีหนึ่ง<br /><br /></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);" ><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1HWs8lVcI/AAAAAAAAAAk/YarHERaikyg/s1600-h/20061107_borsang_umbrella_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 150px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1HWs8lVcI/AAAAAAAAAAk/YarHERaikyg/s400/20061107_borsang_umbrella_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399049983635051970" border="0" /></a><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0);" >ซี่กลอนและค้ำ</span><br /><span style="font-size:85%;">ทำมาจากไม้ไผ่บง (ไผ่ตง )เพราะเหนียวทนทานและสวยงามกว่า<br />ไม้ไผ่ชนิดอื่นๆ ในตอนแรกต้องตัดไม้ไผ่ออกเป็นท่อนๆ ตามความ<br />ต้องการที่จะใช้ทำร่มแล้ว ผ่าออกเป็นซี่กลอนและค้ำตามที่ต้องการ<br />ไม้ไผ่ที่ผ่าออกนี้ ต้องจักออกเป็นซี่เล็กๆอีก โดยกะให้ได้ซี่กลอน<br />ประมาณ 8 - 9 ชิ้นเหลาให้ตรงปลายเรียว ส่วนโคนนั้นผ่ากลางแต่<br />ไม่ตลอดตลอดแนว เพื่อสอดใส่ค้ำในภายหลัง เจาะรู 2 รู สำหรับ<br />ร้อยด้ายเข้ากับโคนของค้ำ การทำค้ำทำโดยเหลาไม้ตามขนาดที่ต้อง<br />การให้เป็นชิ้นเรียวๆเหลาทั้งโคนและ ปลายให้แบนสำหรับสอดใส่<br />หัวและซี่กลอนต่อไปใช้สว่านเจาะเป็นรู 2 ร ูในส่วนที่จะใส่ด้ายจาก<br />ส่วนตุ้ม และ ด้ายตรงกลาง ส่วนปลาย ใช้เหล็กแหลมลนไฟเจาะรู<br />เพราะถ้าใช้สว่านเจาะแล้ว จะทำให้ไม้ไผ่แตกง่าย การร้อยด้ายเพื่อ<br />ประกอบโครงร่มนั้น ร้อยตามรูของซี่กลอนและค้ำทุกชิ้น เอาด้ายพัน<br />เข้าไปในรูที่ทำไว้ตอนกลึงหัวร่ม และตุ้ม สอดซี่ใส่เข้าไปใน ทุกๆ<br />ช่อง ช่องละซี่จนครบ ส่วนค้ำที่สอดใส่ในช่องตุ้มในลักษณะเดียวกัน<br />มัดด้ายให้แน่น</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1HwbtwmFI/AAAAAAAAAAs/GlST6ivLVFA/s1600-h/20061107_borsang_umbrella_2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1HwbtwmFI/AAAAAAAAAAs/GlST6ivLVFA/s400/20061107_borsang_umbrella_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399050425686071378" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 0);" ><b>คันถือ</b></span><br /><span style="font-size:85%;">สำหรับร่มคันเล็ก ทำจากไม้เนื้ออ่อน เหลาด้วยมีดให้สวยงาม ส่วนร่ม<br />ใหญ่ใช้ไม้ไผ่ทำ</span><br /><span style="color:#ff3300;"><b><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ม้า</span></b></span><br /><span style="font-size:85%;">เป็นสลักที่กางร่มออกแล้วไม่ให้หุบคืน สำหรับร่มคันเล็กทำด้วยลวด<br />สปริงร่มคันใหญ่ทำด้วยไม้ไผ่เหลา โดยเจาะช่องที่คันถือที่เป็นไม้ไผ่<br />แล้วใส่ม้าเข้าไปในช่อง ใช้ตะปูตอกให้ติดกัน เมื่อใช้มือบีดจะรัดตัว<br />เข้าหากัน พอปล่อยมือจะดีดตัวออกจากกัน</span><br /><span style="color:#ff3300;"><b><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ปลอกลาน</span></b></span><br /><span style="font-size:85%;">เป็นศูนย์รวมระหว่างหัวร่มคันถือและซี่ร่มทำหน้าที่เป็นตัวเคลื่อน<br />ขึ้น- ลงเวลากางหรือหุบทำจากใบลาน ตัดเป็นชิ้นให้กว้างและยาวตาม<br />ขนาดที่พอเหมาะกับตัวร่ม แล้วพันรอบหัวร่มให้เชื่อมระหว่างซี่กลอน<br />กับหัวร่ม พันรอบอีกทีด้วยกระดาษสา ทากาวหลายๆชั้น<br />เพราะถ้าใช้สว่านเจาะแล้ว จะทำให้ไม้ไผ่แตกง่าย การร้อยด้ายเพื่อ<br />ประกอบโครงร่มนั้น ร้อยตามรูของซี่กลอนและค้ำทุกชิ้น เอาด้ายพัน<br />เข้าไปในรูที่ทำไว้ตอนกลึงหัวร่ม และตุ้ม สอดซี่ใส่เข้าไปใน ทุกๆ<br />ช่อง ช่องละซี่จนครบ ส่วนค้ำที่สอดใส่ในช่องตุ้มในลักษณะเดียวกัน<br />มัดด้ายให้แน่น<br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1IFM6Jr1I/AAAAAAAAAA0/d1-TDWayaMA/s1600-h/11.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su1IFM6Jr1I/AAAAAAAAAA0/d1-TDWayaMA/s400/11.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399050782488768338" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;"><br /><br /></span><br /><br /><span style="font-size:85%;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><span style="font-weight: bold;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2059212974053494016-3966866287956832392?l=xn--72cf2ecdd4d0dze8a0cj.blogspot.com' alt='' /></div>monmonhttp://www.blogger.com/profile/03908668985470796364noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2059212974053494016.post-41646132064410861892009-11-01T13:28:00.009+07:002009-11-01T14:59:35.964+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su06s9gZbpI/AAAAAAAAAAM/lbsE2agcWtU/s1600-h/3jay001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 261px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_PvLvNJUjDQs/Su06s9gZbpI/AAAAAAAAAAM/lbsE2agcWtU/s400/3jay001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399036072386195090" border="0" /></a><br />“จ้อง”คือคำที่ใช้เรียกร่มในภาษาล้านนา ร่มจากบ้านบ่อสร้าง อำเภอสันกำแพง<br />จังหวัดเชียงใหม่ และหมู่บ้านใกล้เคียงถือเป็นร่มกระดาษที่มีคุณภาพดี<br />มีชื่อเสียงมานาน ซึ่งคนล้านนาได้รับอิทธิพลการทำร่มกระดาษมาจาก<br />ชาวจีนผ่านทางพม่าแต่ร่มกระดาษของจีนนั้น จะทาด้วยน้ำมันเรียกว่า<br />“ตังอิ๊ว” แต่ชาวล้านนา เรียกว่าน้ำมัน “บ่าหมื้อ” หรือ มะมื่อ มะเยา มะพอก<br />ของไทยกลาง เพื่อป้องกันแดดและฝน<br /><br />ร่มทำจากโครงไม่ไผ่ ส่วนกระดาษที่ใช้หุ้มเป็นตัวร่มนั้นทำจากต้นสา<br />เพราะเป็นวัสดุที่หาง่ายมีความเหนียวและยืดหยุ่นได้ดีประวัติการทำร่ม<br />ของบ้านบ่อสร้างมีอยู่ว่าเดิมมีพระรูปหนึ่งชื่อครูบาอินถา เป็นเจ้าอาวาส<br />วัดบ่อสร้างในสมัยนั้น (ราว พ.ศ. 2450) ได้เดินธุดงค์เข้าไปในพม่าได้พบ<br />และนำเอาร่มกระดาษของพม่ามาใช้จากนั้นจึงนำมาดัดแปลงและส่งเสริม<br />ให้ชาวบ้านบ่อสร้างได้ทำขึ้นใช้จนกลายเป็นอุตสาหกรรมครัวเรือนกันตั้ง<br />แต่นั้นมา แต่เนื่องจากการทำร่มต้องใช้วัสดุอุปกรณ์และส่วนประกอบหลาย<br />ส่วน และผ่านกระบวนการผลิตหลายขั้นตอน จึงทำให้การทำร่มกระจายกัน<br />ทำในหลายหมู่บ้าน โดยเฉพาะในเขตอำเภอดอยสะเก็ดและ อำเภอ<br />สันกำแพงของจังหวัดเชียงใหม่โดยแต่ละหมู่บ้านจะทำส่วนประกอบ<br />แต่ละส่วนแยกกันออกไปแล้วสุดท้ายจะนำมาหุ้มกระดาษสา<br />และตกแต่งวาดลวดลายที่บ้านบ่อสร้าง เพื่อจำหน่ายหรือส่งออกต่อไป<br /><br />นอกจากร่มแล้ว ชาวบ้านยังผลิตพัดควบคู่กันไปด้วย เพราะใช้วัสดุอุปกรณ<br />์คล้ายคลึงกันรวมทั้งวิธีการผลิตก็ใกล้เคียงกัน ซึ่งปัจจุบันได้พัฒนา และ<br />ประยุกต์เป็นหลายรูปแบบ หลายขนาด เช่น พวงกุญแจ เป็นต้น ร่มและพัดจึงเป็นสินค้าที่นิยมซื้อหาเพื่อใช้เป็นของที่ระลึกอีกชนิดหนึ่ง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2059212974053494016-4164613206441086189?l=xn--72cf2ecdd4d0dze8a0cj.blogspot.com' alt='' /></div>monmonhttp://www.blogger.com/profile/03908668985470796364noreply@blogger.com0